Geschiedenis

Op 1 oktober 2009 om 7.00 uur in de ochtend starten 80 kinderen van 8 verschillende basisscholen klaar voor hun eerste les in de grote zaal van Ons Erf. Daar is een podium en staan 20 plastic tafels met 80 plastic stoelen. De kinderen starten met 15 minuten inzingen op het podium, krijgen daarna 15 minuten theorie aan de tafels en besluiten met 15 minuten zang op het podium.  Dan rennen ze naar de auto’s en busjes die buiten staan te wachten om naar hun eigen school te rijden. Daar starten de gewone lessen om 8.00 uur starten. Dit gaat zo iedere dag onder leiding van dirigent Albert Arens, de initiatiefnemer en projectleider.

In dit jaar treden de kinderen diverse malen op: het DSB-Kerstconcert, de congreshal, de installatieviering in de St. Alphonsus, de Paaswake en een mis in Coronie. Ook wordt de eerste jongerengroep met negen leden gestart. 12 muziekleerkrachten assisteren per toerbeurt. 

Tijdstip en vervoer zijn een uitdaging. 67 kinderen houden dit eerste jaar vol. Op het einde van het schooljaar verhuizen 35 van de 56 kinderen van groep 5 t/m 7 naar de nieuwe school met een eigen schoolhoofd en vier klaslokalen. Met 35 nieuwe leerlingen telt de Kathedrale Koorschool dan 70 leerlingen. De school heeft nog geen eigen gebouw. Schoolhoofd, muziekteam en klassen zijn verdeeld over vier verschillende locaties.

 

Albert geeft de dagelijkse muzieklessen op de nieuwe school en dirigeert vanachter de piano, geassisteerd door Rachidi, Chantal en Louna, drie talentvolle jongeren.  In november 2010 wordt de Kathedraal heropend na meer dan 20 jaar gesloten te zijn geweest. Het jongerenkoor zingt bij de intrede een betoverende ‘For the beauty of the earth’ van John Rutter. De bezoekers vragen zich af of het koor vanuit het buitenland is ingevlogen.

Om de twee weken is er een mis in de Kathedraal. Albert oefent met de 70 kinderen en 16 jongeren in de voormalige kapel, iedere dag van 12.15 uur tot 13.00 uur. Dat is ook het moment dat de omringende scholen uitgaan. De zaal heeft open vensters en is heet, rond 35 graden. Rachidi gaat de eerste dag bevangen door de hitte naar huis. Vleermuizen nestelen ’s nachts aan het plafond en iedere ochtend om 7.00 uur maakt Albert de zaal schoon van de vleermuizenpoep. Maar op het einde van het schooljaar wordt het eerste jaarconcert gehouden, een groot succes.

Aan het begin van het schooljaar blijkt Chantal te zijn gemuteerd. Albert en Rachidi geven samen de muzieklessen op de Koorschool, Louna assisteert bij het jongerenkoor. In de koorzaal start ook het Conservatorium van Suriname, waar Albert de initiatiefnemer en mede-oprichter van is. Het is een prachtig jaar met groei. De eerste studenten van het conservatorium participeren bij optredens. Nieuwe leerlingen vinden is moeilijk: ouders halen hun kind niet graag van de vertrouwde school weg om te muteren naar een andere school. Er is ook geen zicht op een eigen gebouw met ruimte voor een groep 3 en 4 zodat nieuwe aanwas gemakkelijker is. Op het einde van het schooljaar overtreft het tweede jaarconcert het eerste ruimschoots en er is een 100 % slagingsresultaat.

Dit is het jaar van de eerste grote concertreis. 24 leerlingen van 12 tot 14 jaar reizen na Kerstmis voor twee weken af naar Peru. Ze vliegen naar Curaçao, naar Colombia, naar Lima. Dan is het nog 9 uur rijden met de bus naar de stad Trujillo. Het is een enorm succes en het koor houdt een heuse persconferentie voor 11 tv-stations. De succesnummers zijn ‘This little babe’ van Britten en ‘Hallelujah’ van Händel. Op het einde van het schooljaar is ook de verhuizing een feit: de school mag starten in hetzelfde gebouw als het conservatorium als tijdelijke locatie. Vanwege de verhuizing is er géén jaarconcert maar er is een 100 % slagingsresultaat met drie Go-Gloërs, kinderen met meer dan een 9 gemiddeld als eindresultaat.

Het is een belangrijk moment: er kan gebouwd worden aan de toekomst. De school heeft nu een eigen locatie, 96 leerlingen, een nieuw schoolhoofd en een nieuw team van leerkrachten. Alleen de leerkracht 6e klas is gebleven. Er zijn ook twee muziekleerkrachten bijgekomen. Rachidi vertrekt om zich op haar studie te richten.

Dit jaar besluit de school met een bijzonder jaarconcert: ‘Yepi mi kondre’ (‘Red mijn land’) in het kader van de kwikvergiftiging van de binnenlanden. Het concert wordt gehouden samen met het Haydn Jeugdstrijkorkest uit Groningen, dat speciaal naar Suriname is gekomen. Het is een absolute mijlpaal. Ook is er een aparte stichting opgericht om de groei en opbouw van de Kathedrale Koorschool te begeleiden: de stichting Kathedrale Koorschool Suriname (KKS).

Er wordt een nieuw muziek-curriculum geschreven dankzij een Twinning project en in samenwerking met de Kathedrale Koorschool Utrecht. Op het einde van het jaar is er een leerboek ontwikkeld met veel groepsopdrachten. Het niveau van de theorielessen kan hierdoor verder omhoog. Het project wordt met een presentatie op het einde van het jaar afgesloten.

De Kathedrale Koorschool gaat een samenwerking aan met de School voor Jong Talent van het Koninklijk Conservatorium Den Haag om een vervolgopleiding voor 12-18-jarigen realiseren. Den Haag is enthousiast over het niveau van de Koorschool en het Jongerenkoor.  Vier leerlingen gaan naar Nederland en volgen daar drie weken lang lessen op het Conservatorium van Den Haag.

De Bisschop besluit dat de Kathedrale Koorschool de basis moet vormen voor uitbreiding met Dans, Sport en MULO/Middelbaar Onderwijs. Gedurende het schooljaar worden hard gewerkt om dit voor te bereiden. De school gaat samen met twee andere basisscholen en een MULO-school nauw samenwerken onder een nieuwe naam: de School voor Jong Talent Suriname.